Deze 'post' doe ik in het Nederlands.
Vrijdagavond, 24 April, Norman's mama jarig (Gefeliciteerd!), wij trainen.. Om de kans te vermijden voor de grote boze neger die ons geld komt innen, zijn we niet in het keerpunt, maar bij woonhart gaan trainen. Ik zou misschien komen, maar ik kwam, ik kwam redelijk laat. Tot nu toe zijn deze combinaties met woorden helemaal in orde. Natuurlijk zit er een addertje onder het gras. Ik was aan het 'hoppen' met een been vast, proberend de ander erdoorheen te steken. Maar nee, het lukte niet, ik verloor me evenwicht. Ik viel heel raar en ik landde op me teen. Me tweede teen van links op me rechtervoet, me wijsteen? Ik had een beetje pijn, dus ik ging kijken wat het was. Toen ik met me vinger langs me teen ging, voelde ik een ranzige knik. FREAK OUT! Teen gebroken met breakdance, breek dans ha ha.. Het plan was om naar 't Lange Land te gaan, maar hoe? Na het pakken van alle spullen en na een paar pogingen mij te positioneren, kwam een man op een fiets. 'Wat is er aan de hand?' Teen gebroken, 'Aahw!'. Tegelijkertijd stond een politieauto voor het stoplicht. De man riep ze en ze kwamen, maar ze waren retarded sloom. Na vijf minuten overleg besloten ze me te brengen naar de spoedeisende hulp. Ze stopte bij de voordeur, 'Kan je het nu zelf?' vroeg de ene agent. 'Ik kan niet echt lopen..' zei ik. Hij ondersteunde me tot aan de balie, dank u wel. Het was druk, te druk. Een mooie tijd voor breuken, scheuren en barsten in het menselijk lichaam. De pijn viel mee, dus ik kon plaats nemen in de wachtkamer en gezellig kletsen, lachen en lijden met de andere mensen. Een poosje later kwamen Shane, Reinier en Jorn binnen, ckz represent. Na lang wachten, chillen, stressen (Animecon show over een week..), (uit)lachen en Doritos bits uitdelen, was ik aan de beurt. Ik dacht aan scarred-beelden, ik verwachtte zoveel pijn. Ik nam plaats op het bed en deed me sok uit. Het zag er vies uit, maar niet zo erg als ik had verwacht met uitstekende botten. 'Welke teen is het?' werd mij gevraagd. Laat me denken, sjongejonge, deze vraag is wel pittig.. Wat dacht je van die dikke met die belachelijke knik? Vervolgens werd ik doorverwezen naar de volgende ruimte. Hinkelend ging ik naar de wachtkamer, om daar natuurlijk te wachten. Ik mocht me foto maken, haar goed, teen iets minder en cheese! Rontgen-foto's gemaakt. Hierna werd ik weer naar de volgende wachtkamer gestuurd. Na lang wachten was ik eindelijk aan de beurt. Ik kreeg hier te horen dat me teen niet gebroken was, maar uit de kom. Ik blij, maar hij moest nog steeds worden rechtgezet. De dokter vroeg of ik iemand nodig had. 'Ja, haal maar iemand' zei ik. Jorn, de geneeskunde student, kwam even later binnen. Nu moest ik twee prikken krijgen in me teen, om verdooft te worden. Ik hoorde tijdens het wachten van de andere patienten dat het akelige prikken waren, met veel pijn dus. Ik kan niet tegen pijn, en ik verachtte het ergste.. Ook dit viel mee. Na het wachten totdat de verdoving was ingewerkt, begon de dokter, wat even tussendoor; een dunne chick was op erg kleurijke Nike Air Max, aan me lelijke teen te trekken. Dit was mentaal erg raar, maar ook fysiek, ze trok zo hard dat ik zelfs een beetje mee werd getrokken. 'PLOP' zei me teen, en hij stond weer recht. Een andere dokter wikkelde me teen in en tapede het vast aan me grote teen. Daarna moest ik opnieuw foto's maken. Wachten. Wachten. Het bleek allemaal goed te staan. Ik mag me teen niet buigen, dus ik mag niet op me nieuw rode 'all-stars' lopen, maar op bergschoenen, die ik niet heb. Ik kreeg een ziekenhuis prothese-sandaal mee. Ik moet volgende week nog naar controle. CKZ/BDC/etc. bedankt voor support...
SOTD: Dubbhist ft. BDC - Animecon '09